Uitgebreid zoeken

Vluchtelingen

[title]

Nederland kent een lange geschiedenis van opvang van vluchtelingen. Vluchtelingen zijn migranten die huis en haard hebben verlaten en tijdelijk of permanent een heenkomen in het buitenland zoeken. Oorlog, vervolging of natuurrampen in het land van herkomst vormen vaak de belangrijkste motieven van een vluchteling. Daarbij kunnen ook economische overwegingen een rol spelen. Sinds de totstandkoming van het vluchtelingenverdrag van de Verenigde Naties in 1951 (zie asielbeleid), hebben alle aangesloten landen zoals Nederland zichzelf verplicht vluchtelingen die aan de VN-criteria voldoen toe te laten. In de periode voor de 19de eeuw was de houding van de autoriteiten ten opzichte van vluchtelingen heel anders. In de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden bestond geen enkele verplichting iets aan de situatie van de gevluchte medemens te doen. Dit wil niet zeggen dat men onwelwillend tegenover vluchtelingen stond. Autoriteiten wisten dat vluchtelingen van economisch nut konden zijn. Was dit niet het geval, dan gingen ze naadloos op in de laagste klasse. Met de opkomst van de natiestaat veranderde de houding. Het werd belangrijk wie tot een bepaald land hoorde, en daarmee bepaalde rechten en plichten had, en wie de buitenstaanders. Er werd beleid ontwikkeld om de toegang van vreemdelingen, vluchtelingen inbegrepen, te regelen. In de 20ste eeuw nam het aantal vluchtelingen zo enorm toe, onder andere door de twee wereldoorlogen, dat het noodzakelijk werd een onderscheid te maken tussen vluchtelingen en andere migranten. Staten troffen onderling regelingen om de vluchtelingenbewegingen te controleren.

Trefwoorden:

MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM