Uitgebreid zoeken

Een analytische studie naar de arbeidsmigratie van Turkije naar West-Europa, in het bijzonder naar Duitsland en Nederland (1960-1974)

Artikel
Auteur(s): 
Ahmet Akgündüz
Uitgegeven: 
Boom Lemma

De Turkse migratie naar West-Europa is een proces dat zich de laatste dertig jaar
heeft  voltrokken. Het is een verschijnsel zonder koloniale achtergrond dat in twee
fasen verliep. De eerste fase, van de vroege jaren zestig tot het midden van de jaren
zeventig, bestond uit arbeidsmigratie in haar zuiverste vorm. De tweede fase, die
tot op heden voortduurt, omvat drie verschillende vormen van migratie: a) gezinshereniging,
waaronder huwelijksmigratie; b) politiek gemotiveerde migratie van
bij voorbeeld asielzoekers, vooral in de jaren na de militaire coup van 12 September
1980 in Turkije; en c) arbeidsmigratie van zogenaamd illegale of ongeregistreerde
werknemers. Los daarvan bestaat er nog een verwaarloosbaar aandeel legale
migratie van hoofdzakelijk gespecialiseerde personen (zoals Turkse leerkrachten
en imams).
In dit onderzoek zal de eerste fase nader worden belicht, waarbij een beter inzicht
zal ontstaan in de Turkse arbeidsmigratie. Doel van het onderzoek is om aan
de hand van de onderzoeksresultaten van toonaangevende wetenschappers de
Turkse migratie binnen de internationale arbeidsmigratie te situeren; het ontstaan
en de inhoud van de `pushfactoren' in Turkije te beschrijven; ten slotte, om een
licht te werpen op de persoonlijke kenmerken van Turkse migranten. Aan Duitsland
en Nederland, landen die aan het Bind van 1974 respectievelijk 82% en 3%
van het totale aantal officiële Turkse emigranten voor hun rekening namen, zal
speciale aandacht worden besteed. (Uit de Inleiding)

Gepubliceerd in: 
Sociologische Gids 93/5 (jg XL) 352-385

MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM