Uitgebreid zoeken

Het onbekende begrip ruimte

Migratie

Louise: ‘ Ze zeiden: ‘ Nou, als je wil, dan kan je ook proberen te verhuizen.. Want daar zoeken we nog iemand en daar en daar.’ We mochten kiezen: Groningen, Friesland of Zééland.

Merit: ‘Was er een mogelijkheid om te emigreren?’

Louise: ‘Ja, natúúrlijk! Er waren er best heel veel die dat deden.’

Merit: ‘Maar dat kost heel veel geld?’

De tuin

De tuin in Vlissingen, die niemand in Amsterdam had.

De tuin
Strand

Loes is altijd dol geweest op het strand en de zee. Dat is een van de redenen geweest waarom Vlissingen haar aantrok. ‘Ik ben gek op zee, ik ben gek op strand […]. Ja, dat vond ik heerlijk.

Strand
Vlissingen

‘We kwamen in een huis met twee slaapkamers, drié slaapkamers. Nee, we hadden twee slaapkamers en een kamertje dat je met een glazen deuren open kon doen. Daar kon je ook nog zitten.

'Als je op één kamertje woont, raak je nooit gewend. Je moet  jezelf zo vreselijk wegcijferen om geen ruzie te krijgen.

De zolderkamer in Amsterdam
Gemis

‘Wat ik héél erg gemist heb, is de cultuur. Ja, heel erg. Ik was gewend om elke maand minstens één keer naar een museum te gaan. Nou, daar stikt Amsterdam van!

 ‘We kregen dat andere huis. We kregen een tuin. Best een grote tuin hoor! Dat was heel fijn! Dat had ik dus níet verwacht toen we uit Amsterdam kwamen. Dat we zó’n huis zouden krijgen.

Eigen kamer

‘Ik had nog nooit een eigen huis gehad. Althans niet zo’n groot huis. We waren mekaar ook effetjes kwijt, hahaha! Het leuke was, dat Marc een eigen kamer had.

Interview met Louise Ruiter-Cramer

Louise ging niet terug naar Amsterdam. Ze wist haar draai te vinden in Vlissingen.

Merit: ‘Merkte u dat er twee gezinnen boven u zaten?’


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM