Uitgebreid zoeken

Nieuw-Guinea was voor ons het beloofde land

Judith: Wat vond u er van dat u naar Nieuw-Guinea moest?

Krokodil

Een expeditie naar de Anggi meren. 'We hebben honger geleden. Naderhand, toen we dus in de dorpen aankwamen bij de meren, toen kregen we van die Papoea's knollen, varkens die kochten we.

Krokodil

Meneer Keller: "Nu kijkend was dat een chaotische… bende. Voor ons hè.

"Nieuw-Guinea. Het zit in mijn hoofd. Ik neem er wel afstand van hè zo over de jaren.

Meneer Keller in ‘burger’ naar Nieuw-Guinea

Terug naar Nieuw-Guinea

'Dit waren mijn vrienden, de dwangarbeiders. De grootste misdaad van de Nederlanders. Want het KNIL kon niet functioneren zonder de dwangarbeiders.'

Dwangarbeiders
Uitrusting

Judith: Wat nam u mee het leger in? Nam u nog spullen mee bijvoorbeeld een foto?

Uitrusting
Kazernedienst

"'s Morgens vroeg bij de reveille, toen stond je op en ging je gymnastiek doen in je ondergoed. Beetje rennen, beetje op temperatuur komen. Daarna is het heel snel wassen, aankleden.

Kazernedienst

"Voor mijn Nederlanderschap moest ik mij melden bij de officier van justitie in Middelburg. Nog erger, van te voren moest ik mij melden bij de vreemdelingendienst.

KNIL

In 1946 ging meneer Keller op 18 jarige leeftijd in dienst van het KNIL. Omdat meneer Keller Indo-Europees was en geen Nederlandse nationaliteit had, werd hij ingedeeld in een inheems compagnie....

Judith: Kunt u beschrijven hoe u aankwam in Nederland, die dag?

In Nederland: aardappels eten
Korea

Meneer Keller raakte in Korea zwaar gewond:

Korea

Meneer Keller: "De Papoea’s zijn een heel ander volk dan wij gewend zijn. Prachtige krullen, heel ander soort. Vrij. Ze keken je aan, ze praatten goed tegen je.

Judith: Want hoe voelde u zich toen u te horen kreeg dat u niet in Nieuw-Guinea kon blijven? Hoe voelde u zich toen?


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM