Uitgebreid zoeken

Zusters uit Suriname

Nachtdienst in het psychiatrisch ziekenhuis Hulp en Heil in Leidschendam, waar zuster Yvonne Hok-A-Hin over de patiƫnten waakt.

Werken in het ziekenhuis

De selectie en de medische keuring voor de Nederlandse ziekenhuizen vonden plaats in Suriname.

Het is een gevleugeld gezegde in elke kring van migranten: "Op een dag keer ik terug naar mijn geboorteland." Dat gold ook voor Surinaamse vrouwen die in Nederland een opleiding tot verpleegster...

De motieven voor vertrek waren net zo divers als de Surinaamse vrouwen zelf, maar er valt wel degelijk een aantal constanten aan te wijzen.

Documentaire Meisjes voor Maasoord

Vlak na de Tweede Wereldoorlog kampten Nederlandse ziekenhuizen met een tekort aan verpleegkundig personeel.

Verpleegsterstekort
Aanpassen

Surinaamse verpleegsters hadden in hun beginperiode in Nederland het meeste moeite met het eten.

Vijftien Surinaamse verpleegsters uit verschillende Nederlandse Ziekenhuizen doen op 22 maart 1959 hun belijdenis bij de Evangelische Broedergemeente in Zeist.

Belijdenis Surinaamse zusters

Nederlandse ziekenhuizen adverteerden in Surinaamse kranten, maar ook Nederlandse bladen werden in Suriname werden gelezen.

Advertentie voor Surinaamse vrouwen
Kerkbezoek

In Suriname waren veel vrouwen aangesloten bij de Evangelische Broedergemeente (EBG). In de jaren '50 beschikte de EBG over drie vestigingen in Nederland: in Haarlem, Amsterdam en Zeist.

Na de Tweede Wereldoorlog kwamen enkele honderden jonge Surinaamse vrouwen naar Nederland om in de verpleging te werken. Nederlandse ziekenhuizen hadden in die tijd - en nog altijd!

De Surinaamse zusters kwamen per boot naar Nederland. De boten die hen als passagier vervoerden, droegen namen als de Bonaire, de Boskoop, de Willemstad, de Oranjestad en de Cottica.


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM