Uitgebreid zoeken

Poolse bevrijder

Zoektocht naar verleden

Zoektocht naar het verleden

Het was eind 1945, de bevrijding was geweest en wat achterblijft zijn soldaten die de rotzooi moeten opruimen. Ze werden ingezet voor handhaving van de wet, ze bewaken de grensovergangen en werden ingezet als bewakers van diverse kampen waar diverse “ondeugende" personen zijn opgesloten.

In het weekend wanneer ze verlof hebben gaan ze feest vieren, o.a. naar dansavonden die werden gehouden in diverse locaties in Ter Apel zoals Hotel Boschhuis, café Schot en café Scholtens. Uit Ter Apel en omliggende dorpen kwamen de meisjes naar de diverse dansavonden. Zo ook Geertje en haar zus namen deel aan deze uitgaansavonden. Met vriendinnen lopen of per fiets als die voor handen waren, vanaf Sellingerbeetse naar Ter Apel.

Geertje kreeg vriendschap met een Poolse soldaat dat uitbloeide tot iets moois. Hij bracht menigmaal een bezoek aan het ouderlijke huis van Geertje, sliep in het aangrenzende “stookhok” en had nog wel eens iets extra’s meegenomen voor het gezin. Totdat de tijding kwam dat Geertje in verwachting was, toen werd voor haar het leven zuur. Het uitgaan werd minder, de omgang met haar Poolse vriend kwam op een laag pitje te staan totdat ze ontdekte “ze" zijn er niet meer. Met vriendinnen is ze nog gaan zoeken en het bericht van “ze” zijn verder getrokken kwam hard aan. In december 1946 werd ik geboren, en kreeg de naam van Klaas (roepnaam Kappie) vernoemd naar mijn Opa de vader van Geertje. Klaas Veldhuis zoon van Geertje Veldhuis, vader onbekend.

Geertje verliet na een tijd het ouderlijke huis en ik bleef achter bij mijn Opa en Oma die voor mij mijn Voa en Moetje werden. De andere (oudere) kinderen eigenlijk mijn oom en tante’s werden mijn broer en zusters. Ook mijn biologische moeder werd mijn “zuster” Mijn moeder die in betrekking was gegaan en terecht was gekomen op het eiland Texel, ontmoette daar haar huidige man. In 1954 zijn ze getrouwd, ik mocht de slip van de trouwjurk dragen. Ze zijn getrouwd in het gemeentehuis van Sellingen.

Daarna zijn ze weer terug gegaan naar Texel waar ze vele jaren hebben gewoond. Een bezoek aan hen was voor mij een wereldreis. In 1959 of 60 ben ik per fiets samen met een kameraad bij hen op vakantie geweest. In mijn jonge jaren werd er uiteraard nooit over gesproken dat ik een kind van Geertje was. Tijdens mijn lagere school periode op de Beetserschool werd ik wel eens uitgescholden voor “poollander” en ik wist dat er iets bijzonders was met mij maar niet wat het precies was. Over het verhaal “poollander” werd mij enkele jaren terug het volgende verteld door een klasgenoot van de lagere school, ik citeer,

Ik schold je uit voor poollander, wist zelf niet wat het was of betekende mijn moeder hoorde dat. Heb op mijn “donder” gehad en er werd bij gezegd, zeg dat nooit weer want hij kan het ook niet helpen.

De ontknoping kwam toen ik de LTS verliet om te gaan werken. Ik kreeg een baan bij garage Wortelboer in Ter Apel. Maar destijds moest je eerst naar het gemeentehuis om een werkvergunning te halen. Opgetogen op de fiets naar Sellingen naar het gemeentehuis.

Ik kom een werkvergunning halen. Een geel papiertje ter grootte van een aanzichtkaart met grote letters WERKVERGUNNING verleent aan Klaas Veldhuis geboren 20 december 1946. Zoon van Geertje Veldhuis. Vader onbekend. Samen met de gemeentelijke stempel werd deze mij zonder blikken of blozen door de balie medewerkster voorgelegd. De weg terug naar de ouderlijke woning aan de Zandberg, in 1958 waren we verhuisd van de Beetse naar de Zandberg,

duurde lang met allerlei spookverhalen in mijn hoofd en het g.v.d was ook niet van de lucht, waarom is mij dat nooit verteld. Terug thuis draaide ik door, van wie ben ik wat ben ik.

Een ouder “zus” werd gevraagd om thuis te komen en mij tot order te roepen. 24 uur later was alles weer voorbij en ging het gewone leven weer verder en bleef alles bij het zelfde.

Wat had ik ontdekt! ik was een zoon van Geertje maar opgegroeid bij Voa en Moetje dus niet zeuren, je hebt het altijd goed gehad. Het leven gaat door. Ik ging werken.

Ik trouwde, kreeg 3 kinderen. Ging scheiden, ontmoette een andere vrouw. Heb 7 kleinkinderen.

Wel had mijn dochter mij ooit eens gevraagd, Pa zou je niet eens willen weten wie je vader is?

Ja, dat zou ik wel willen, maar de mensen die mij hebben opgevoed wil ik niet voor de kop stoten dus ik zie wel. Totdat ook deze mensen overlijden. Onze vao (Opa) overlijdt in 2000 op bijna 100 jarige leeftijd. Dus 2001 begint mijn zoektocht door voor het eerst mijn biologische moeder te vragen, hoe, wie, wat en waar?

Met de informatie die ik van haar kreeg ben ik mijn zoektocht begonnen. Via het Rode Kruis, ministeries en instanties van zowel Nederland, Engeland, Polen. Tal van boeken gekocht voor informatie. Uit alle windrichtingen kreeg ik hulp waar ik moest zoeken en diverse website’s geïnformeerd. Bijeenkomsten van Poolse oud-strijders bezoeken, tijdens de herdenking in 2005 naar diverse musea in Normandie. Na enkele jaren had ik nog steeds niets bereikt want de opgegeven naam die ik van mijn biologische moeder had gekregen was en is nergens te traceren. Een nickname (geheime naam) zoals ze mij uit Engeland mededelen. Dus de zoektocht kwam op een laag pitje te staan.

Totdat mijn kinderen onlangs weer interesse begonnen te tonen, hoe is het met de zoektocht! Dus zijn we weer van start gegaan deze keer met behulp van mijn jongste zoon. Weer gesprekken met mijn biologische moeder en met haar zus en met vroegere vriendinnen. Ook bezochten we oud strijders die het allemaal van dichtbij hadden meegemaakt. Daarom dit verhaal, misschien zijn er nog mensen die zich het één of ander nog herinneren. Zo kregen we tijdens de zoektocht te horen dat 2 Poolse militairen gehuisvest waren in Sellingen, in het posthuis. Dat er net over de grens nabij Sellingen een gebouw of kamp heeft gestaan waar Poolse militairen waren gelegerd. Misschien heeft iemand nog foto’s uit die tijd! Inmiddels is er een eigen website ontworpen naar aanleiding van de zoektocht.

http://www.poolsebevrijders.nl/

Met vriendelijke groet,

Klaas Veldhuis

0652590834

k [dot] veldhuisathome [dot] nl


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM