Uitgebreid zoeken

Andere nationaliteit?

Vanaf haar zesde ging Rita naar een Nederlandse particuliere school in Indonesië. Elke ochtend werd ze door een betjaman thuis opgehaald en naar school gefietst, omdat haar moeder haar niet kon brengen. Hij kwam haar ‘s middags ook weer ophalen. Ze had een ‘vaste’ man die een beetje oud was. Ze betaalde hem dagelijks met een roepia. Ze kan zich dit kleine ritueel goed herinneren omdat dit dagelijks plaatsvond. In de klas zongen ze Oudhollandse liedjes als Jan Huygen in de ton en twee emmertjes water halen. Rita ging alleen om met Nederlandse en Indische kinderen. Indonesiërs waren er volgens Rita niet omdat zij de school niet konden betalen. Contact met de inlandse bevolking was er nauwelijks.

‘Ik kan me niet herinneren dat ik met inlandse kindjes gespeeld heb, maar die waren er natuurlijk ook niet. Alleen de bediendes met hun kinderen. Maar verder kwamen wij eigenlijk niet in aanraking. Er werd nooit gezegd ‘ja en die donkere kindjes dan?’ Ja, die waren wel net zo bruin als wij, want wij waren ook best wel bruin, maar zij nog iets bruiner. Maar dat ik van een andere nationaliteit was, daar was ik me helemaal niet van bewust.’


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM