Uitgebreid zoeken

Bij ons konden ze allemaal in de tuin zitten

 ‘We kregen dat andere huis. We kregen een tuin. Best een grote tuin hoor! Dat was heel fijn! Dat had ik dus níet verwacht toen we uit Amsterdam kwamen. Dat we zó’n huis zouden krijgen. En het strand vlakbij! […] Er kwam op een gegeven moment een oud mannetje aan de deur, die was van de woningbouwvereniging. Hij zei: “U wilde toch een eengezinswoning?” Hij had de sleutel bij zich. Wij gingen kijken op dat adres in de Abraham Kuyperstraat. Nummer 27. Ik rij er af en toe nog wel eens door. We kregen een eengezinswoning! Man! Met een tuin! Moet je je voorstellen. Dan kom je uit Amsterdam![…] Een tuin inrichten! Ik wist van gekkigheid niet hoe ik dat allemaal moest doen. Maar dan hielpen de buren. Ik had altijd snel contact. […] Onze buurman kon héél goed tuinieren, die hielp ons dan. Óóóh dat was zó fijn! Dat kun je je voorstellen! Wij waren ook de éérste in de familie die een huis hadden. Vanuit Amsterdam gingen ze ook allemaal in Noord-Holland wonen en zo. Maar toen had nog niemand een tuin. En bij ons konden ze allemaal in de tuin zitten.’


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM