Uitgebreid zoeken

Chaotische toestand

Meneer Keller: "Nu kijkend was dat een chaotische… bende. Voor ons hè. De Nederlanders waren geregeld, die gingen terug, de Ambonezen bijvoorbeeld die werden overal gecentraliseerd, maar al die loslopende figuren zoals ik, en nog een paar anderen, daar wisten ze geen raad mee. En dus konden wij niet op de nominatie om naar Nederland te gaan, maar zouden we overgedragen worden, zomaar, aan het Indonesische leger. En dat willen we niet. Als eenling bereik je niets en dat was een probleem geweest. Het is een chaotische toestand, want toen we naderhand, de Indische jongens van het KNIL, bij elkaar kwamen op Java, toen waren we ook een beetje verenigd en een van mijn minpunten, dat geef ik gewoon toe, wij hebben daar de Hollandse officieren platgeslagen, omdat zij voorlichting kwamen brengen aan ons dat wij niet welkom waren in Nederland door scholing, noem maar op. Maar onze vrouwen en kinderen ook niet. En dat namen we niet. Een van mijn minpunten, we hebben ze platgeslagen. En toen kwam er een generaal, generaal Luchtinger, zal het nooit vergeten, die komt binnen, dappere vent vind ik, we waren aan het vechten [lacht]. En die schreeuwde daar: jullie gaan naar Nieuw-Guinea toe! Ons, van vroeger af ons stamland. En toen zijn we gestopt. Afwachtend op het transport naar Nieuw-Guinea. Dat duurde nog even, want Westerling was net bezig geweest, Ambon vocht zich vrij, op Makassar werd gevochten, dus dat duurt nog even voordat er een troepentransportschip was, ‘De Waterman’ om ons naar Nieuw-Guinea te brengen. En dat was in 1950."


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM