Uitgebreid zoeken

Het eerste slachtoffer van de Bersiap

‘Er kwam een trein uit het Oosten binnen, uit Soerabaja, met een hoop kerels. De strijd was daar toen al aan de gang. Een hoop geschreeuw, die trein passeert ons en op het moment dat die trein ons passeert, want op de hoek was de residentieweg met een spoorweg overgang, klonk een schot. Ons huis was iets hoger dan de weg. Ik wilde net naar boven gaan toen ik ineens zag dat  het bij het kruispunt bij die spoorwegovergang doodstil was en dat er iemand op straat lag. Op dat moment kwam een ziekenhuiswagen, een ambulance, mijn moeder ophalen. Mijn moeder woog toen nog maar 39 kilo en moest opgenomen worden. Ik zei toen tegen die man: “Er is daar wat gebeurd, iemand is daar neergeschoten.” Hij is toen doorgereden en kwam later weer terug. Ik maakte die achterdeur van die ambulance open voor mijn moeder, want die moet daar dan gaan liggen of zitten. Op dat moment zag ik een man tussen die twee opstaande dingen op de grond liggen en ik zat tegen zijn schoenzolen aan te kijken. Dat is het eerste slachtoffer dat in Bandung is gevallen door de Bersiap. De ambulancechauffeur sloot dus meteen de deur en zei: ”Je moeder gaat hier niet zitten. Die gaat naast mij zitten.” Mijn moeder is naast hem gaan zitten. En die nacht is toen de grote revolutie in Bandung uitgebroken.’


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM