Uitgebreid zoeken

Fietspaden en regenpakken

In Oostenrijk keek Andrzej naar de mogelijkheden om te migreren naar Australië of Canada. Ook hoorden zij dat Nederland honderd Polen op zou vangen. Omdat zowel Canada als Nederland toestemming gaven, had het gezin een keuze. Europa had de voorkeur en Nederland was perfect. De reis maakte veel indruk. Andrzej vertelt enthousiast over de grote KLM-jumbojet die hij niet gewend was. Bij aankomst (het was inmiddels 1 september 1982) op Schiphol werden zij samen met dertig andere Polen opgewacht door een vertegenwoordiger van Immigratiezaken en een vertaalster. Zij kregen te horen dat ze naar een opvangcentrum in Callantsoog zouden gaan. Tijdens de busreis kon het contrast niet groter zijn.

‘Dat hele stuk door Holland. Het was zo’n typisch Hollands weer. Zo’n regenachtige dag… Dat vergeet ik ook nooit meer. We zaten een jaar lang in Oostenrijk. Mooie heuvels, de natuur en zo’n lieflijke dorpje waar geraniums hangen en zo. En dan kwam je in zo’n grauw weer en zo’n vlakte tot de horizon. De hele jeugd op de fiets. Het was waarschijnlijk de tijd dat de jeugd uit school was… En die polders. Die fietspaden en de mensen in de regenpakken, fietsen. Dat was wel echt iets heel anders, dan wat je kent.’


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM