Uitgebreid zoeken

Hitlervlag

‘Op dát moment, voor mij een zeer springend punt, die vlág. Het was weer een feestdag, er waren immers voortdurend feestdagen, en iedereen hing de vlag uit. Dat was dus de hakenkruisvlag. En ík had nu begrepen; ‘Hitler, dat was niks, hè.’ Dat was mij duidelijk geworden. Je kon dus als christen niet de Hitlervlag uithangen. Vond ik onmogelijk. Ons huis was een Protestants huis. Dat kon dus niet, die vlag uithangen. Met drie andere meisjes toog ik naar zolder en haalde die vlag naar binnen. Een principiële daad voor ons. En in de kortste keren had de leiding die vlag weer naar boven gehesen, want die zagen dat van buiten, [gebaart het ophijsen van de vlag]… Ging die weer! Wij werden op ’t matje geroepen. Men was niet boos, men zei: ‘We begrijpen jullie. Die vlag, ja, die past hier eigenlijk ook niet. Maar, als we die vlag niet uithangen, dan wordt het huis gesloten. Dan moeten jullie allemaal naar huis! Dan is alles aan ’t eind!’ Dat was een nieuwe uitdaging. Wat moest je nou doen? Moest je die vlag daar laten hangen, die je principieel fout vond? Of moet je álles op het spel zetten? […] Die vlag was de Hitlervlag! Die hing je uit, dus daar zei je ja tegen op dat moment. Mocht je dat, mocht je dat niet: het is de vraag die in élk totalitair regime cónstant terugkomt.’

Trefwoorden:

MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM