Uitgebreid zoeken

Het Indisch verlof

In de eerste helft van de 20e eeuw hadden Indische ambtenaren en werknemers in het koloniale bedrijfsleven eens in de zes jaar recht op een verlofperiode in Europa. Om vakantie te houden, maar ook om de banden met het vaderland aan te halen. De periode viel tevens te gebruiken om een opleiding te volgen. Dat had vaak een gunstig effect op de maatschappelijke carrière in het verre Indië. Het bewees dat een werknemer en zijn gezin tot de elite in de kolonie behoorden. En wie wilde dat nu niet? Het leven draaide om status en die verliep opwaarts na een verblijf in Europa. Mannen die op volwassen leeftijd naar Indië trokken - in de hoop op een glanzende loopbaan of een snel fortuin - gebruikten hun verlof dikwijls om een levenspartner te vinden. De echtgenoten op hun beurt zagen dan jarenlang uit naar een vakantie in Europa, om een langere tijd te kunnen doorbrengen in de vertrouwde thuissfeer. Het Indisch verlof was dus alleen al nodig om het heimwee van veel Nederlanders in Indië te stillen.


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM