Uitgebreid zoeken

Japanse bedrijfsorganisatie

‘Je kwam bij een grote afdeling waar medewerkers van verschillende afdelingen zaten. Die baas zat aan het hoofd. Als ik nou met een van zijn medewerkers wilde praten, moest ik eerst naar de baas toe om een kletspraatje te maken over sumo of baseball. Pas nadat ik een poosje gekletst had en beleefdheden had uitgewisseld, ging ik naar de man toe die ik moest hebben. Dat was heel leuk. Je had een grote tafel met wel tien mensen, maar eerst ging je naar de baas toe. Het was altijd een tijdrovende geschiedenis met die jongens. Het duurde altijd erg lang. […] En je had Job Routation. Studenten die begonnen werden door het hele bedrijf opgeleid. Het voordeel was, dat je jezelf altijd weer tegenkwam. Bij een Nederlands bedrijf zijn inkoop en verkoop altijd controversen, waardoor je altijd gedonder krijgt. Ieder vecht voor z’n eigen. Bij die Japanners werkte het anders. Vandaag zat je bij inkoop, maar twee maanden laten bij verkoop. Hierdoor zat je elkaar niet dwars. Dat was dus die zogenaamde Job-Routation. Learning on the job. Ze leren, omdat ze altijd op een andere afdeling zaten, het bedrijf goed kennen. Het versterkte het groepsgevoel. Ja, er was een sterk groepsgevoel bij die japanners.’


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM