Uitgebreid zoeken

Japanse zakencultuur

‘Kijk wat het is in Japan…  De business was zo georganiseerd dat er enorm veel wordt geëntertaind. Bij ons ook. We waren dus een Nederlandse firma. We hadden salaris, maar we hadden ook een behoorlijke uh.. toelage voor representatie. Want het was de gewoonte. Je relaties  entertainde je regelmatig. Daar ging je vaak een borreltje mee drinken. Het barstte in Japan van de bars en in die bars zaten vaak allemaal hostesses. Dat waren geen snollen, maar die meisjes werkten dus voor hun broer. Die meisjes werden ook weer opgeleid. Dat was wel grappig. We kwamen uit kantoor en die bars beginnen meestal laat natuurlijk, maar omdat je getrouwd was, moest je naar huis toe en je kon het niet te laat maken. We kwamen vroeg al in die bars en dan kregen die meisjes nog instructies. Een van de instructies was dat ze altijd iemand mooi moesten praten. Bij mij zeiden ze dus: ‘Anata-wa James Stuart meeten!’ Dat ik dan zogenaamd op James Stuart leek. Beetje vleien, niet! Een ander leek dan op wat wel niet, en ik op James Stuart.. Anata-wa James Stuart! Dat was entertainment!’


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM