Uitgebreid zoeken

Frankrijk

Frankrijk

In de 16de eeuw werden in Frankrijk de protestanten, die bekendstonden als ‘Hugenoten’, massaal vervolgd. In 1598 (Edict van Nantes) werd de strijd gestaakt en mocht deze religieuze minderheid haar godsdienst weer uitoefenen. Vanaf 1660 liepen de spanningen echter weer op en in 1685 herriep Lodewijk de XIVe het Edict van Nantes en werden de Hugenoten gedwongen zich te bekeren. Verreweg de meesten van hen, zo'n 700.000 personen, kozen toen eieren voor hun geld. Een aantal van 150.000 besloot illegaal) te emigreren naar protestantse naties zoals Pruisen, Engeland, Nederland en Zuid-Afrika. Zo vestigden zich ongeveer 20.000 Hugenoten in Nederlandse steden. Na die tijd is de migratie uit Frankrijk beperkt gebleven. Wel vluchtten in 1787 tienduizenden Nederlandse patriotten naar Frankrijk, van wie verreweg de meesten in het spoor van de troepen van Napoleon al snel weer terugkeerden. Pas in de 20ste eeuw nam de migratie uit Frankrijk weer enigszins toe, mede als gevolg van het proces van Europese eenwording. In 2009 woonden er volgens het CBS 36.000 Fransen in Nederland.

Hugenoten

Tussen 1680 en 1720 ontvluchtten waarschijnlijk zo’n 150.000 Franse protestanten - Hugenoten  genaamd - hun vaderland. Ongeveer 35.000 à 50.000 van hen kwamen naar Nederland. Veel Nederlandse steden waren blij met deze vluchtelingen, vanwege hun geld, kennis en contacten. Door hun komst kreeg de economie een stevige impuls. De Hugenoten kregen dan ook allerlei gunstige rechten. Zo hoefden ze bijvoorbeeld niet te betalen voor het lidmaatschap van de gilden. Toen na enige tijd bleek dat de migranten niet allemaal rijk waren, kwam er kritiek los. Bovendien werden de vluchtelingen belachelijk gemaakt om de manier waarop ze gekleed gingen en vanwege hun spraak. De Nederlanders vonden de Franse nieuwkomers wuft en arrogant.  Daar kwam bij dat ze lang vasthielden aan de Franse taal en hun eigen (Waalse) kerken.


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM