Uitgebreid zoeken

Levensonderhoud

In de eerste jaren werden de Molukkers volledig onderhouden door de Nederlandse overheid. Hoewel de overheid het niet aanmoedigde, mochten zij ook werken om over meer geld te beschikken dan de drie gulden zakgeld die een volwassene per week kreeg. Zo was er seizoenswerk te doen op boerderijen in de omgeving van woonoorden. Ook verrichtten Molukkers ongeschoolde fabrieksarbeid. In het voorjaar van 1953 bijvoorbeeld meldden zich bij de Thomassen & Drijver Blikfabriek in Deventer twaalf Molukse mannen. Op hun krakkemikkige fietsen hadden zij dertig kilometer gefietst van hun woonoord in Ommen naar Deventer. Ze waren op zoek naar werk. "Van die drie gulden zakgeld per persoon konden wij niet rondkomen." In 1956 stopte de Nederlandse regering de volledige verzorging en werd de zogeheten Zelfzorgregeling ingevoerd, Deze regeling lokte veel protest uit bij Molukkers. In hun ogen was de Nederlandse overheid verantwoordelijk voor hun situatie, omdat deze hen naar Nederland had overgebracht. Het protest van Molukse zijde was vooral een politiek statement; de Molukkers kookten allang zelf en velen hadden werk gevonden.

Trefwoorden:

MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM