Uitgebreid zoeken

Migratiegeschiedenis in de praktijk

 www.vijfeeuwenmigratie.nl biedt de mogelijkheid je eigen migratiegeschiedenissen toe te voegen. Vier personen die zich op een manier bezighouden met hun migratiegeschiedenis, werden hiernaar gevraagd door gastvrouw Naima Azough.
De gesprekspartners, van links naar rechts: Fidan Ekiz, Sladjana Labovic, Lucia Lameiro en Naeeda Aurangzeb.


Fidan werd gevraagd naar de documentaire die zij heeft gemaakt over haar Turkse familie (op 21 april 2011 verschijnt het eerste deel op televisie) en in het bijzonder haar moeder en haar vriendinnen. Wat zij bijzonder vindt aan het maken van deze documentaire dat zij voor het eerst de verhalen van de eerste jaren van haar ouders in Nederland kreeg te horen. Voor Sladjana, dochter van Joegoslavische gastarbeiders, is een belangrijke reden om een boek over gastarbeiderkinderen te schrijven te laten zien dat de ervaringen van deze nakomelingen breed gedeeld worden. Niet alleen onder kinderen van Turkse en Marokkaanse gastarbeiders, maar ook onder de Griekse, Spaanse, Italiaanse en, in Sladjana’s geval, de Joegoslavische tweede generatie. Zij interviewde onder andere Lucia Lameiro, wier ouders uit Spanje komen. Lucia is directrice van het Landelijk Inspraakorgaan Zuid-Europeanen en beweegt zich dus dagelijks tussen migranten. En weet dus als geen ander dat in de media vooral een triest beeld wordt geschetst van de migrant in Nederland. Gelukzoekers vindt zij een verkeerde term omdat hiermee de migrant wordt teruggebracht tot een groep zielige mensen. Genegeerd wordt de diversiteit van de migranten en de vaak amusante verhalen die migratie ook oplevert. Als laatste wijst Naeeda, journaliste en schrijfster, op de gevolgen van het migratiebeleid. Zij waarschuwt dat een mensen de toegang tot een land te weigeren of hen juist het land uit te zetten, niet alleen implicaties heeft voor de persoon in kwestie maar ook voor andere zaken die voortvloeien uit een verblijf in een land. Als voorbeeld noemt zij de graven van twee kinderen van haar broer die beiden zeer jong gestorven zijn. Omdat deze graven in Nederland liggen, staat geen toegang (meer) tot Nederland ook gelijk aan geen mogelijkheid meer tot bezoek van de (klein)kinderen.

Trefwoorden:

MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM