Uitgebreid zoeken

Mijnwerkers na de oorlog

De politieke onenigheid die na de oorlog in Polen uitbarstte had ook zijn weerslag op de Poolse gemeenschap in Limburg. Er ontstond een strijd tussen aanhangers van communistische regering in Warschau en de aanhangers van de Poolse regering in ballingschap in Londen. Op de verschillende Poolse verenigingen werd hevig gedebatteerd. Dit leidde dit zelfs tot opheffing en fusies van bepaalde verenigingen vanwege teruglopende lidmaatschappen. In de mijnen waren al snel weer nieuwe arbeiders nodig. Deze werden in de eerste tien jaar na de oorlog geworven bij de verschillende Poolse militaire divisies buiten Polen. Zo kwamen er Poolse militairen die hadden meegevochten bij de bevrijding van Breda en militairen uit Duitsland in Limburg te werken. De groep naoorlogse Polen kwam echter regelmatig in negatief daglicht te staan vanwege vechtpartijen en het feit dat ze de Nederlandse taal niet machtig waren. De vooroorlogse generatie zag hun goede reputatie tenietgedaan worden en distantieerde zich van deze groep. Pas na een aantal jaar (toen vele nieuwkomers alweer vertrokken waren naar Polen of Duitsland) vonden deze twee groepen elkaar in de Poolse verenigingen. Veel naoorlogse Polen zijn echter nooit lid geworden van een vereniging omdat in Nederlandse netwerken opgingen en met Nederlandse vrouwen trouwden.

Trefwoorden:

MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM