Uitgebreid zoeken

Molukse woonoorden

Voor kinderen was het een fijn leven in de woonoorden. Aïs vertelde over zijn jeugd in het woonoord Lunetten in Vught: "Het kampleven in Vught in die oude barakken was voor ons als kinderen heel gezellig. Er zaten altijd jongelui met gitaren en ze hadden bandjes." Maar zeker in de jaren '50 waren de omstandigheden in de kampen primitief. Gezinnen moesten met weinig geld rondkomen, er was een grote sociale controle en de verveling sloeg snel toe. Ruzies waren soms het gevolg. Eind jaren '50 drong het besef door dat het nog wel eens lang kon gaan duren voordat de Molukkers terug konden of wilden naar de Molukken. De regering besloot daarom de woonoorden af te breken, met als reden dat ze niet geschikt waren voor langdurige bewoning. Molukkers kregen in speciale Molukse woonwijken eengezinswoningen toegewezen. Het leven in de wijken was niet altijd fijner, ook al was de behuizing beter. Tante Meno: "Ik vond het in het kamp beter dan in de wijk, het omgaan met elkaar was fijner, de sociale contacten waren goed. Nu leven we als de Nederlanders, ieder in haar eigen huis, we zien elkaar nauwelijks en we weten niet eens van de buurvrouw of dat zij in het ziekenhuis ligt."

Trefwoorden:

MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM