Uitgebreid zoeken

Nederlander met Duitse wortels

Ik ben voor een kwart Duits, maar ik voel me helemaal Nederlander. Ik ben niet serieus genoeg voor de Duitse benadering. Misschien is mijn doorzettingsvermogen wel een geërfd ‘typisch Duitse eigenschap.’ Ik heb nooit last gehad van mijn Duitse verleden. Dat komt natuurlijk omdat je niet aan mij ziet dat ik ook wortels buiten Nederland heb, in tegenstelling tot bijvoorbeeld iemand met Ghanese roots.

Laatst zat ik in de trein op weg naar mijn oma en besefte ineens dat Duitsland een heel mooi land is. Duitsers durven trots te zijn op hun land. In de trein wordt gerust omgeroepen dat je naar die mooie rivier aan de rechterkant moet kijken. Dat doen wij niet in Nederland, wij hebben de neiging tot relativeren en dingen klein maken. Dat vind ik wel aantrekkelijk aan Duitsers, dat ze dingen belangrijk durven te maken.

Toen ik onlangs in Frankfurt was vanwege de opvoering van een van mijn toneelstukken, werd ik met alle egards ontvangen als ‘der Autor’. Ik raakte in gesprek met iemand in een café en vroeg wat een bepaald gebouw, de ‘Adlerwerke’, vroeger was geweest. De man stak een lange monoloog af, het verleden kwam meteen boven. Je voelde het verantwoordelijkheidsgevoel van die man. Dat serieuze, dat heb je niet zo snel in Nederland. De keerzijde van de ‘volwassenheid’ van de Duitsers, dus dat ze dingen serieus durven nemen, is dat het iets koels heeft. Gezelligheid bijvoorbeeld heb je daar niet.

Herinneringen aan mijn oma

Toch zijn mijn fijnste jeugdherinneringen die aan mijn Duitse oma en de vakanties in Duitsland. Hoogtepunt was de kerst, Weihnachten, als mijn oma naar Nederland kwam. Oma Hilde vierde Kerstmis altijd bij ons. Als ze aankwam was het alsof er een goudschip kwam binnenvaren! Ze kwam met tassen vol cadeautjes en lekkernijen: marsepein, opeetkauwgom. Mijn oma was een soort Sinterklaas voor ons, het was altijd overdadig. Ze versierde de kerstboom heel mooi, ieder jaar kreeg de boom een andere kleur.

Ook van de vakanties bij oma in Wuppertal herinner ik me vooral de overdaad en het vele eten, vooral de worsten. Vakantie in Duitsland voelde echt als buitenland, met steile straten. We gingen vaak in de zweeftrein, de Schwebebahn, wat natuurlijk heel spannend was voor een jongetje. En we werden door mijn oma overladen met cadeaus. Ik kreeg iedere keer weer andere smurfen, Schlumpfen. Die heb ik altijd bewaard. Ik heb zeldzame exemplaren, bijvoorbeeld een voetballertje.


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM