Uitgebreid zoeken

Opvang in Nederland

Na aankomst in Nederland ontsloeg de regering de Molukse KNIL-soldaten uit het leger. Dit kwam voor velen als een schok. Zij hadden gedacht in het Nederlandse leger te blijven dienen. Pogingen van de Molukkers om hun ontslag aan te vechten mislukten. Als gevolg van het ontslag waren de Molukse mannen van de ene op de andere dag statusloze burgers geworden. Door het ontslag raakten de Molukkers verbitterd, omdat zij het gevoel hadden als vuilnis aan de kant te zijn gezet, terwijl zij de Nederlanders in de koloniale tijd en tijdens de Tweede Wereldoorlog door dik en dun hadden gesteund. Vanwege de verwachte tijdelijkheid van hun verblijf en het woningtekort werden Molukkers in woonoorden opgevangen. Dit waren voormalige kampen van de DUW (Dienst Uitvoering van Werken), oude kazernes en kloosters. Maar ook in twee kampen die eerder door de Duitsers als concentratiekamp waren gebruikt. Verspreid over het land werden vijftig tot zestig woonoorden ingezet. In de kampen voorzag de Nederlandse overheid de Molukkers van voedsel, kledingbonnen en zakgeld. Als verantwoordelijke voor het wel en wee van de Molukkers werd het Commissariaat Ambonezen Zorg (CAZ) opgericht, dat tot 1970 heeft bestaan.

Trefwoorden:

MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM