Uitgebreid zoeken

Rood-, wit- en blauwe dromen

"Voor mijn Nederlanderschap moest ik mij melden bij de officier van justitie in Middelburg. Nog erger, van te voren moest ik mij melden bij de vreemdelingendienst. En uit belediging ging ik in vol uniform, met alles erop en eraan [lacht] ging ik me melden. En die meneer die heette Meneer de Hollander, een aardige man, maar dat zag ik niet. En alles wat hij zei, daar probeerde ik de fout te pakken. Uhm, bij de officier van ju-, nee. Nee, hij zei tegen mij: waar heeft u Nederlands geleerd? Oh, ik zei: aan boord. Dat is een geijkte vraag van ons. Waar heb je Nederlands geleerd? Aan boord. Ik zei: en ik nog wel in het vliegtuig. Het tweede punt is: waarom ben je zo blank? Ik zei, ik ben overdag gemaakt. Mijn broer die is zwart, die is ’s avonds gemaakt. Uh, bij de officier van justitie, ik moest hem meneer de officier noemen, dat doe ik niet. En toen deed iemand achter me, die gaf me een zetje: [fluisterend:] ‘meneer de officier!’ Toen heb ik hem zo een kaakslag gegeven, gelijk verwijderd [lacht]. Maar goed, de officier van justitie die vroeg aan mij… droom jij in kleuren? Ik zei: toevallig wel. Rood, wit en blauw daar droom ik elke dag van. Nou, voelt u het nog? Dat is een trauma die nog in mij zat. Hoe moet ik het zeggen, een hele aparte beleving was het… "

Judith: Voelde u zich misschien gediscrimineerd?

Meneer Keller: "Ja. Maar, ik maakte het ook zelf waar hè? Ik maakte het er zelf naar. Zodra iemand wat zei wat me niet beviel, zei ik: ja dat komt zeker door waar ik vandaan kom. En dat hoorde ze aan mijn stem. Ik werkte er zelf naar toe, achter af hè, achteraf. Uhm, als iemand me aankeek, zeg ik: wat heb ik van je aan? En je moest oppassen, want je hebt zo een lel van me te pakken."


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM