Uitgebreid zoeken

Soekarno

Door de soevereiniteitsoverdracht moest er een nieuwe, door de staat goedgekeurde, voetbalbond worden opgericht. Als voorzitter was het aan Juliaan om het hoofd van de sportmachtigingen te bezoeken voor toestemming.

‘Ik ging daarnaar toe. Hij woonde in Batavia en ik herinner me nog dat ik bij hem thuis kwam. Hij woonde in een oud-Indisch huis met een voorgalerij. Ik belde aan, zijn vrouw deed open en die zei: ”Ga zitten, want hij kwam net uit de badkamer.” Ik ging zitten en zag een hele grote open voorgalerij. Daar hing een grote foto van Soekarno. En dat was heel gek eigenlijk, maar daar schrok ik eigenlijk van. Terwijl ik alles had meegemaakt. Die soevereiniteitsoverdracht was toch nog niet voldoende. Terwijl ik daar zat om een nieuwe sportbond op te richten, vond ik het verassend om een foto van Soekarno, de vijand als ik het zo mag zeggen, te zien. Wat ik gewend was, was een Wilhelmina, Juliana en Bernhard, Sun Yat Sen, Chiang Kai-Shek… Ik was gewend om hun foto’s in voorgalerijen te zien, niet van Soekarno. Het was voor mij alsof de bordjes waren verhangen. Het was even wakker worden, weet je wel wat er echt gebeurd. Kennelijk was ik me dat helemaal niet zo echt bewust.’


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM