Uitgebreid zoeken

Acteur worden

Ik merkte op jonge leeftijd al dat ik anders naar films keek dan mijn vriendjes. Ik kon het alleen nog niet zo goed plaatsen. Ik keek of iets klopte en of er goed geacteerd werd. En ik was heel erg geïnteresseerd hoe een films gemaakt werden. Op de basisschool in groep acht speelde ik in een musical op het afscheidsfeest. Ik vond het zó leuk dat ik na de uitvoering aan de meester vroeg of acteren ook echt een beroep was, of je er ook echt je geld mee kon verdienen.

Toen ik aan mijn ouders vertelde dat ik acteur wilde worden, reageerden ze negatief. Ze vonden het niks, ik moest iets gaan doen wat meer status had. Ik moest hen er eerst van overtuigen dat het een écht beroep is, waarmee je geld kunt verdienen. Het beroep van acteur was iets nieuws binnen de Marokkaanse gemeenschap, en ook binnen onze familie. Nu zijn ze eraan gewend en is mijn moeder zelfs trots als een jongetje bij de groenteman een handtekening van mij vraagt.

Doorbraak in Goudkust

Met mijn rol als Samir in Goudkust was ik één van de eerste Marokkaanse acteur die doorbrak in de Nederlandse filmwereld. Maar dat is ruim tien jaar geleden. Ik had gehoopt dat ik inmiddels interessante rollen zou kunnen spelen die niets te maken hebben met mijn Marokkaanse achtergrond. Maar in Nederland worden ‘Marokkaanse acteurs’ helaas nog steeds vooral gevraagd voor rollen waarin ze een Marokkaan moeten spelen, voor clichérollen. Ik zou heel graag een mooie rol spelen waarbij de kijker mij niet als een Marokkaan ziet. Het gaat allemaal veel te traag. Maar naar Amerika gaan heeft ook geen zin. Daar zou ik nu de rol van terrorist moeten spelen!

Ik bewonder acteurs van Italiaanse komaf in de Verenigde Staten, die inmiddels een belangrijke positie hebben veroverd in de Amerikaanse filmindustrie. Al Pacino, Robert de Niro, zij noemen zich gewoon Amerikanen en worden zo ook gezien. Ik noem me ook Nederlander, maar word helaas vaak nog als Marokkaan benaderd.

Dankzij mijn vader

Mijn vader heeft me altijd de vrijheid gegeven om te zijn wie ik ben. Hij wees op mijn eigen verantwoordelijkheid en zei vaak tegen mij: ‘Het hangt van jezelf af waar je terechtkomt. Als je ontspoort is dat je eigen keuze.’. Ik ben blij dat hij mij altijd deze vrijheid heeft gegeven om zelf te bepalen wat ik deed. Doordat hij mij deze keuzevrijheid gaf, voelde ik me vrij en was ik gemotiveerder om een bewuste keus te maken. Mijn vader kon mij denk ik die vrijheid geven omdat mijn opa hem ook de ruimte had gegeven. Dus eigenlijk heb ik dit ook te danken aan mijn opa…

Ambitieus

Ik heb niet de rust die mijn vader had en benijd hem weleens om deze rust. Uiteindelijk heeft dat veel meer waarde dan alles wat je verdient. ‘Ga voor de zekere tijd’, zei hij vaak tegen mij. Ik ben wel ambitieus, maar probeer ook rust en zekerheid te vinden. Ik zou bijvoorbeeld naar Amerika kunnen gaan, omdat ik in Nederland als acteur snel het plafond bereikt heb. Maar ik kies voor zekerheid. Daarom volg ik ook een opleiding Communicatie aan de Hogeschool INHolland, zodat ik ook andere dingen kan doen dan acteren.


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM