Uitgebreid zoeken

Mijn moeder

In 1977 werd de wet voor gezinshereniging ingesteld. Daar heeft mijn vader gebruik van gemaakt, omdat hij hierdoor meer zekerheid en stabiliteit kon krijgen. Een goede vriend van mijn vader stelde hem voor met zijn zus te trouwen. Mijn vader vond het een goed idee. Hij heeft met haar kennisgemaakt in Marokko en haar ouders om haar hand gevraagd.

De kans van je leven

Mijn moeder was toen negentien jaar, ze zat nog op school en droomde ervan een farmaceutische opleiding te volgen. Iedereen in haar omgeving zei dat dit de kans van haar leven was. Ze accepteerde het aanbod omdat ze haar toekomstige kinderen een betere toekomst wilde bieden. Na een grote bruiloft in Marokko vloog ze met mijn vader naar Nederland. Mijn vader was heel erg trots dat hij dit bereikt had: nu kon hij zijn gezin stichten. Een jaar later ben ik geboren. Toen mijn ouders hoorden dat mijn moeder zwanger was waren ze zo gelukkig en opgetogen dat ze besloten in Nederland te blijven zolang hun vergunning dat toeliet. Mijn moeder besefte in die tijd voor het eerst dat Nederland een goed land is om je kinderen te laten opgroeien.

Moeilijke begintijd

Mijn moeder vond het lange tijd ontzettend moeilijk om te wennen in Nederland. Ze kwam uit een heel hecht gezin en miste haar familie in Marokko erg. Ze had haar familie beloofd terug te keren. Mijn moeder vindt het nog steeds jammer dat ze de farmaceutische opleiding niet heeft gevolgd. Ze droomt er nog steeds van ooit een apotheek te hebben in Marokko. Bij meningsverschillen dreigt mijn moeder soms dat ze vertrekt naar Marokko om daar haar winkel te openen!

Teruggaan of blijven

Mijn ouders hebben beiden lange tijd gedacht dat ze weer naar Marokko zouden moeten terugkeren en alleen tijdelijk in Nederland woonden. Mijn vader ging ervan uit dat ze door de Nederlandse overheid zou worden teruggestuurd. Pas zes jaar geleden hebben ze besloten hier te blijven.


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM