Uitgebreid zoeken

Verlies van Nieuw-Guinea

Judith: Want hoe voelde u zich toen u te horen kreeg dat u niet in Nieuw-Guinea kon blijven? Hoe voelde u zich toen?

Meneer Keller: "Een… een… een… doodse stilte. Mevrouw, Kaimana is een kleine kustplaats, pak weg 2-300 meter. En daar is een kleine haven, een rede. En daar stonden een kleine 3-4-500 Papoea’s te huilen. Man, vrouw en kinderen. En wij zaten aan boord. Alleen maar zwaaien. Verschrikkelijk.  Ik heb de week aan boord doorgeslapen tot ik in Sorong kwam, dat is de andere kant van Nieuw-Guinea, ik dacht dat het 10 dagen was. Ik weet het niet. Ik weet niet hoe ik daar naar toe ben gekomen. Ik weet ook niet hoe ik van Nieuw-Guinea uit in Holland ben gekomen. Weet ik ook niet. Dat is een gat in me. Wel toen ik hier in Holland aankwam. Midden in de nacht, geloof ik. In ieder geval, de tweede keer is voor mij een duister geval van vertrek in Kaimana tot de aankomst. Ik weet het wel, maar het kan er niet uit komen."


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM