Uitgebreid zoeken

Wederopbouw in Duitsland

‘En toen zei mijn ouwe baas: ‘Duitsland is zó kapot, dat kun je als meisje alleen niet doen. Je blijft stranden. Eventueel midden in de nacht, omdat je gewoon niet verder kunt. Dat kan niet. Je moet een man meenemen.’ Moest ik een mán zoeken! [lacht] Ik ging naar een student die ik goed kende en ik zei: ‘Zou jij met mij mee willen?’ Hij zei: ‘Ja, dat zou ik wel willen, maar ik moet examen doen. Over een week of wat, dus ik kan onmogelijk. Maar ik heb een vriendje, en die wil wel.’ Hij vroeg het vriendje en het vriendje en ik gingen, zonder mekaar óóit gezien te hebben, samen op reis. Het vriendje was zó lang [steekt haar armen in de lucht] en ik was zó klein. [Hebe zelf is klein van stuk, ze lacht bij het beeld van zo’n lange man naast zich] Wij gingen samen op reis. We zijn tot nu toe vrienden. Dat was een fantastische reis, ja. […] Het was wel even gek, maar dat was zo. Maar je.. je leefde anders dan nu. Je was bereid tot gekke dingen. En je was bereid om te zeggen: ‘Ja, dat doen we. En hij ook, dus.’

Trefwoorden:

MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM