Uitgebreid zoeken

Zoeken: Tekst

472 treffers

Treffers

‘We kwamen in een huis met twee slaapkamers, drié slaapkamers. Nee, we hadden twee slaapkamers en een kamertje dat je met een glazen deuren open kon doen. Daar kon je ook nog zitten.

Merit: ‘Was er een mogelijkheid om te emigreren?’

Louise: ‘Ja, natúúrlijk! Er waren er best heel veel die dat deden.’

Merit: ‘Maar dat kost heel veel geld?’

Louise: ‘ Ze zeiden: ‘ Nou, als je wil, dan kan je ook proberen te verhuizen.. Want daar zoeken we nog iemand en daar en daar.’ We mochten kiezen: Groningen, Friesland of Zééland.

Merit: ‘Merkte u dat er twee gezinnen boven u zaten?’

Nationaal beleid en lokale praktijk ten aanzien van buitenlandse prostituees in Nederland in het laatste kwart van de negentiende eeuw.

Nieuwe klasgenootjes in Valkenburg stelden bij kennismaking regelmatig discriminerende vragen over haar afkomst. Zij voelde zich echter zelf meer Nederlander dan de Limburgers.

Tijdens haar aankomst in Nederland is Rita teleurgesteld dat haar beeld van Nederland niet helemaal overeenkomt met de werkelijkheid.

Rita vertrok met de Willem Ruys naar Nederland. Deze boot was onderverdeeld in drie verschillende klassen. Rita zat met haar gezin in de laagste klasse.

In 1955 migreerden ze eindelijk met de Willem Ruys naar Nederland. Volgens Rita hebben Max en Lucy twee à drie jaar voor de boottocht gespaard. Max kreeg nog een afscheidsfeestje van zijn werk.

‘Ik heb wel gezegd dat ik weg ging en nou ja, weet je die klas liep ook een beetje leeg. Ik kan me herinneren dat ik best wel een grote klas had. Ik zat ook vrij weer vooraan altijd.

Vanaf haar zesde ging Rita naar een Nederlandse particuliere school in Indonesië.

‘Het was zo’n Walhalla, om daar als kind te leven. Het was een héél groot terrein en er was van alles te doen. Die tropische regenbuien herinner ik me goed.

‘Toen ik dus opgeroepen werd door de Gestapo om voor te komen, dan heb je angst. Je weet niet wat er gaat gebeuren dus je bent bang.

‘Zit eens in Nederland en krijg de opdracht: contact met Duitsland.

‘Op dát moment, voor mij een zeer springend punt, die vlág. Het was weer een feestdag, er waren immers voortdurend feestdagen, en iedereen hing de vlag uit. Dat was dus de hakenkruisvlag.

‘Ik kwam naar Nederland en Nederland was zo verslapen en vervelend als je ’t je maar denken kunt! […] Duitsland was écht. En in Nederland was het op dat moment.. Het was niet meer écht.

In Engeland was Hebe au pair van het gezin van de neef van Wiston Churchill. Hier hoorde Hebe al over het nationaalsocialisme in Duitsland.

‘En toen zei mijn ouwe baas: ‘Duitsland is zó kapot, dat kun je als meisje alleen niet doen. Je blijft stranden. Eventueel midden in de nacht, omdat je gewoon niet verder kunt. Dat kan niet.

‘De Duitslandcommissie was ontstaan doordat een kleine groep van vijf of zeven mensen van de Hervormde Kerk naar West-Duitsland was gegaan en had gevraagd: ‘Hoe is het nou bij jullie?

‘Ik was niet gelukkig met dat werk van Kerk en Overheid. Dat lag mij helemaal niet om naar mensen te gaan om te kijken of ze nog een kamer af wilden staan en dat soort dingen..


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM