Uitgebreid zoeken

Zoeken: Nieuw-Guinea was voor ons het beloofde land

Selecteer

Klik op een van onderstaande termen om het aantal treffers te beperken

Land van herkomst

Groepen

: alle termen » Nieuw-Guinea was voor ons het beloofde land

Content type

15 treffers

Treffers

Interview met meneer Keller

Meneer Keller: "De Papoea’s zijn een heel ander volk dan wij gewend zijn. Prachtige krullen, heel ander soort. Vrij. Ze keken je aan, ze praatten goed tegen je.

"Nieuw-Guinea. Het zit in mijn hoofd. Ik neem er wel afstand van hè zo over de jaren.

Meneer Keller raakte in Korea zwaar gewond:

In 1946 ging meneer Keller op 18 jarige leeftijd in dienst van het KNIL. Omdat meneer Keller Indo-Europees was en geen Nederlandse nationaliteit had, werd hij ingedeeld in een inheems compagnie.

Een expeditie naar de Anggi meren. 'We hebben honger geleden. Naderhand, toen we dus in de dorpen aankwamen bij de meren, toen kregen we van die Papoea's knollen, varkens die kochten we.

Judith: Want hoe voelde u zich toen u te horen kreeg dat u niet in Nieuw-Guinea kon blijven? Hoe voelde u zich toen?

Judith: Wat nam u mee het leger in? Nam u nog spullen mee bijvoorbeeld een foto?

'Dit waren mijn vrienden, de dwangarbeiders. De grootste misdaad van de Nederlanders. Want het KNIL kon niet functioneren zonder de dwangarbeiders.'

Judith: Kunt u beschrijven hoe u aankwam in Nederland, die dag?

"'s Morgens vroeg bij de reveille, toen stond je op en ging je gymnastiek doen in je ondergoed. Beetje rennen, beetje op temperatuur komen. Daarna is het heel snel wassen, aankleden.

Judith: Wat vond u er van dat u naar Nieuw-Guinea moest?

Meneer Keller in ‘burger’ naar Nieuw-Guinea

"Voor mijn Nederlanderschap moest ik mij melden bij de officier van justitie in Middelburg. Nog erger, van te voren moest ik mij melden bij de vreemdelingendienst.

Meneer Keller: "Nu kijkend was dat een chaotische… bende. Voor ons hè.


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM